|
|
|
|
|
|
|
|
Verhalen
Haly's beste vriend
Door Deveny
Hallo ik ben Haly,
een meisje van 10 jaar.
Ik woon aan De Zuivelweg.
In de Dennenappelstraat.
Sinds kort woon ik daar, want ik ben verhuisd.
Ik zit op een nieuwe school genaamd: de Dennenappel.
Ik heb daar nog geen nieuwe vrienden.
Nou ja geen vrienden alleen de boom op het schoolplein.
Het begon allemaal op een mooie dag in maart.
***
''Haly'', riep een stem. Het was mijn moeder.
''Haly'', nu riep ze het kwaad. ''Schiet op je moet naar school''.
Ik trok mijn kleren aan pakte mijn rugzak en ging er vandoor.
Het zou beter geweest zijn als ik mijn veters vast had gemaakt.
Dus nu lag ik beneden onder aan de trap.''Kom liefje'', zei mijn moeder.
''Je ontbijt staat op tafel''. Ik liep naar de tafel en ging zitten.
Toen ik mijn broodje op had zei ik dat ik weg moest en ging ervandoor.
***
Ik liep het schoolplein op. Daar stond hij die eenzame boom.
Ik bedacht me dat hij net zo was als mij. Eenzaam.
Achter me hoorde ik een geluid. Waar kwam het vandaan?
Het kwam bij het klimrek vandaan.
Ik rende er naar toe. Daar stonden Mark en Michiel.
“He krullenbol” riep Mark. “Ik zou jou eens wat vertellen Haly”,
zei Michiel treiterig. Wij gaan ik zie ik zie spelen en jij DOET mee.
''Ok'', zei ik somber. ''Ik begin'', zei Mark. Het heeft lelijk zwart haar.
Dat zit vaak in een staart. Het is kroeshaar. Het heeft een zwarte huid.
''Haly'', schreeuwde Michiel. Het was tijd dus ik ging naar de klas.
***
Eenmaal in de klas ging het ook niet zo best.
De meester mopperde weer eens.
Maar wat schoten de kinderen er mee op?!
Gelukkig ging de bel en AnneFloor kwam naar me toe.
Ze vroeg: ''Wat is er met je Haly? Wat doe je raar?!''.
“Oh niks Floortje. Kom we gaan naar buiten.”
***
''Wat een weer zeg'' riep meester Henk. ''We gaan naar binnen''.
Dus door weer en wind liepen we door de storm op weg naar de deur.
We liepen op de trap toen net het zonnetje er aan kwam.
Dus liepen we weer naar beneden en speelden we ongeveer tot kwart over 3.
Daarna werden we geroepen. We moesten naar binnen. Onze tassen pakken.
Het was tijd, we konden naar huis. AnneFloor gaf me haar e-mail en we chatten tot laat.
***
hey Annie,
Hoe is het met jou.
Hier aan de zuivelweg is iedereen treurig.
Vanwege het weer.
En wat vind jij van Mark en Michiel.
Kusje haaltje.
Ik wachte op een antwoord van Anne,
toen er intussen en ander bericht binnen kwam.
hallo Hally,
IK ben verliefd op je.
Ik vraag me af of Mark je valentijn mag zijn.
Kusje ......
Ik wist het echt niet hoor. Mark en IK.
Nee niet echt maarja... Ik weet hier geen raad mee.
Ik denk dat ik ga slapen en wat verzinnen tegelijkertijd.
***Vond je dit een leuk verhaal? Of juist niet? Mail dan naar leeslekkerland@hotmail.com.
Dan komt jouw reactie binnenkort op de website.Reacties