Ergens, in de stille Kempen, in een rustig dorpje, staat een oude bioscoop. Bij die bioscoop hangt een koude, donkere en vooral enge sfeer. De vervallen bomen, waterputten en alles wat er nog rond staat, maakt het nog tien keer enger! Niemand heeft ooit genoeg moed bijeen kunnen rapen om in dat griezelige gebouw binnen te gaan. Tot er op een dag een paar stoere meiden een weddenschap aangingen…
                                                                    ***
“Heb jij je werkstuk van Frans al af?” vroeg Isa.
“Nee, nog niet, maar wel bijna,  weet je, wij hebben wat ontspanning nodig, vind je niet?” vroeg Ine.
Morgan en Isa knikten hevig van ja. “ Dat hebben we toch wel verdiend, na lange dagen van zwoegen aan zo’n stom werkstuk van Frans !”zei Morgan.
“Weet je wat? Morgenavond bij mij thuis in de boomhut. Neem je slaapzak mee, dan gaan we een boomhutavond houden.”
Zo gezegd, zo gedaan. De volgende avond lagen ze alledrie gezellig in de boomhut.
“Ik heb zin in het grote weddenschapspel” zei Isa (Dit is een zelf verzonnen spel waarbij ze elkaar uitdagen met een weddenschap)
 “Ja, net als vorig jaar!” antwoordde Ine. Ze begonnen meteen.
 “Ik begin!” riep Morgan. “Ik daag ons alledrie uit om samen in de oude bioscoop om de hoek, op verkenning te gaan.”
De twee andere meisjes keken elkaar bang aan. Bedoelde Morgan nu echt die griezelige, oude en vervallen bioscoop? Die waar niemand binnen wou gaan omdat het er zogenaamd spookte? Om te bewijzen dat ze niet laf waren gingen de meisjes de uitdaging aan.
Vol goede moed vertrok het drietal naar de oude bioscoop. Hand in hand liepen ze door de stalen poort. Ine en Isa aarzelden even, maar Morgan trok hen mee. Ze liepen samen over het knarsende grind. Door de immens grote deur vlak voor hen, zouden ze zo meteen binnen gaan. Tot hun grootste verbazing maar ook angst, ging de deur al vanzelf open. Er stond helemaal niemand! Het enige wat er te zien was, was een lange gang met allemaal deuren.
 “ Kom op! Jullie zijn toch geen watjes?” riep Morgan stoer. Ine en Isa zagen dat hun vriendin heel erg bang was. Morgan  deed de eerste deur open en liep de zaal binnen. Ine en Isa deden hetzelfde. Ze namen plaats op de drie overgebleven, maar vervallen stoelen. Het werd steeds enger. Plots viel de deur van de bioscoopzaal in zijn slot. Op het groenverkleurde doek, begon een film. Nu waren ze alledrie écht bang!
Op het scherm zagen ze een vrouw die samen met haar (waarschijnlijke) echtgenoot naar een bioscoop ging. Het was een romantische film waar ze naar hadden gekeken. Toen ze terug in de auto stapten en wegreden was de film gedaan. WORDT VERVOLGD  kwam er op het scherm te staan.
 Op dat moment ging de deur ook zachtjes open. Verstijfd van schrik ging het drietal de volgende kamer binnen. Ook hier stonden drie stoelen. Ze begrepen dat ze daar  plaats zouden moeten nemen. Alweer viel de deur spontaan in het slot.
De meisjes zagen een klein stukje uit de vorige film en begrepen dat ze nu het vervolg te zien zouden krijgen.
 De auto reed weg en stopte voor een kleine cafétaria. Een zwarte schim volgde hen en nam plaats aan het tafeltje ernaast. Het koppel dronk nog wat en vertrok daarna naar huis. De jonge man zette de vrouw af aan een mooi huis. Opnieuw was de schim in beeld. En toen verscheen er weer WORDT VERVOLGD  op het scherm.
 Isa wist wat er aan het gebeuren was. “Er zit hier iemand die ons iets wil vertellen. Telkens als we een zaal binnen gaan, krijgen we een deel van een film te zien. Volgens mij is het nu aan ons om het raadsel op te lossen” zei ze.
“Daar zit waarheid in!” fluisterde Morgan.
 “Kom op meisjes! We gaan een raadsel oplossen!”
Weer ging de deur zachtjes open. Hand in hand liepen ze voorlaatste deur binnen. Er gebeurde hetzelfde als voordien en op het scherm verscheen: de vrouw deed de deur van het huis open en ging naar binnen, gevolgd door de zwarte schim. Eenmaal op haar kamer deed ze haar pyjama aan en net toen ze in bed wilde stappen verscheen er een blinkend mes en klonk er luid gekrijs. EINDE.
Wat zou er nu te zien zijn in de laatste kamer? Vol spanning gingen ze naar de laatste kamer.
Er waren geen stoelen en geen  beeldscherm.
Tot ze plots een skelet in de hoek van de kamer zagen liggen, met daarnaast een mes. Dat was net hetzelfde mes als het mes van de film. ….
Zou daar het lijk liggen van de vrouw uit de film?
Alledrie waren ze lijkbleek. Zelfs Morgan die anders zo stoer was, stond nu te trillen op haar benen.
Ze hoorden zacht gefluister en voelden een zacht briesje de kamer binnen waaien.
Het gefluister leek een beetje op dit:
Hallo meisjesssssss, hier spreekt de geessssst van Dana Mochela. De vrouw uit de film.
Ik heb ervoor gezorgd dat jullie alles hebben kunnen zien over wat er allemaal met mij is gebeurd. Ik heb dat gedaan via drie filmsssssss. Nu weten jullie al wat meer, en aangezien jullie mijn enige bezoekers zijn, zou ik willen dat jullie voor mij de dader van mijn moord ontmaskeren. Ik zal jullie belonen. …………………
De deur van de kamer zwaaide open en de meisjes liepen naar buiten. Ze hoorden nog één ding: Veel successsssss…………!!!!!!!!!
Helemaal in paniek liepen de meisjes terug naar het huis van Morgan.
Iedereen in het dorp sliep al. Ze keken op hun horloges. Het was 1minuut over 12! Zonder nog iets te zeggen, kropen ze in hun slaapzakken en sliepen meteen.
Toen ze de volgende ochtend wakker werden, roken ze meteen een brandlucht . Uit verhalen van de mensen kwamen ze te weten dat er brand was geweest in de oude bioscoop. Wat zou er toch gebeurd zijn?
Hoe moet het nu met hun opdracht?
Niemand is er ooit achter gekomen.
Het bleef een raadsel voor het leven.

Vond je dit een leuk verhaal? Of juist niet? Mail dan naar leeslekkerland@hotmail.com.
Dan komt jouw reactie binnenkort op de website.

Reacties

Fleur

Hoi Lonne!

Wat een leuk verhaal!
Het leest erg vlot en bovendien blijft
het de hele tijd heel spannend.
Ga zo door!

Groetjes,

Fleur