Wat wilde u worden toen u jong was?

Ten eerste mag je best ‘jij’ zeggen; in vergelijking met jullie ben ik natuurlijk stokoud, maar ik voel me nog jong…  Om op je vraag terug te komen: verpleegster of juf; maar diep in mijn hart eigenlijk actrice, zangeres of schrijfster. Voor actrice of zangeres had ik absoluut het talent én de moed niet, dus gelukkig dat het uiteindelijk schrijfster is geworden (hoewel ik ook juf ben geweest...)

Waar haal je de inspiratie voor je boeken vandaan?

Uit mijn eigen leven of uit het leven van mensen om me heen. Om inspiratie op te doen, heb ik altijd verhalen nodig – of het nu die van mezelf zijn of die van anderen.

Hoe ga je te werk wanneer je een nieuw boek wilt gaan schrijven?

Ik begin met een zin die mijn hoofd komt binnenwaaien. Als die zin er eenmaal is, komt de rest meestal vanzelf. Ik schrijf organisch, dat wil zeggen dat ik het verloop van het verhaal bijna nooit in mijn hoofd heb. Ik kan zelf echt verrast zijn over wat ik verzin. Er is altijd wel een moment dat ik vastzit en even niet weet hoe ik verder moet. Dan laat ik het boek even rusten of vraag ik advies aan mensen om me heen. Er is altijd wel iemand die me op een goed idee brengt. Ik schrijf eigenlijk nooit een boek helemaal in mijn eentje, ik heb de inbreng van andere mensen er meestal bij nodig.

Hoe lang doe je erover om een boek te schrijven?

Dat ligt eraan of het een kinderboek, een jeugdboek of een non-fictie boek voor volwassenen is. De tekst voor een prentenboek kan ik in een paar weken schrijven, een roman duurt meestal een maand of drie. Maar dat is nog maar tot het moment dat ik de eerste versie inlever. Daarna moeten er altijd nog dingen aan gebeuren en volgen er nog een paar redactierondes. Het hele proces duurt meestal wel een half jaar of zo.

Welke van je boeken vind je zelf het mooiste?

Dat is bijna een onmogelijk te beantwoorden vraag. Ik vind mijn eerste boek nog steeds heel bijzonder omdat het mijn eerste boek was. De modellenboeken vind ik geweldig omdat die boeken gebaseerd zijn op de verhalen van mijn dochter. Mijn laatste boek vind ik heel mooi omdat het me is gelukt  om een heel ander soort boek te schrijven en dat mensen het evengoed een echt ‘Tiny Fisscher-boek’ vinden.  Daar ben ik heel blij mee. Maar laatst las ik weer eens mijn kinderboek over een blindengeleidehond terug, en dat vond ik ook nog steeds heel leuk. Je vraag is dus moeilijk te beantwoorden.

Heb je nog wat tips of advies voor alle jonge schrijvers onder ons?

Mijn allerbelangrijkste tip is: lees, lees, lees. Door zo veel mogelijk verschillende dingen te lezen (boeken, tijschriften, kranten, columns, strips, recepten voor mijn part), leer je heel veel. Verder kan ik jullie aanraden om elke dag iets te schrijven, al is het een boodschappenbriefje, of een droom die je had. Probeer gevoelens en gedachtes te verwoorden: ook een dagboek bijhouden is oefenen in schrijven. Verder moet je leren om goed tegen kritiek te kunnen. Als je eenmaal schrijver bent, krijg je namelijk te maken met strenge redacteuren die meestal nog wel het een en ander op je tekst aan te merken hebben. Meestal hebben ze gelijk. De laatste tip: geef vooral niet op als het even niet lukt!

Wanneer kunnen we een nieuw “Tiny Fisscher-boek” verwachten?

In september (gauw dus al!) komt mijn jeugdroman 'Over van alles, maar vooral over de liefde' uit. Het gaat over een veertienjarig meisje dat haar opa verliest en daardoor in een maalstroom van gebeurtenissen terechtkomt. Het boek gaat over het leven en de dood, maar vooral (en dat zul je begrijpen als je het boek leest) over de liefde…

Ik wil trouwens nog even kwijt dat ik jouw initiatief voor deze website geweldig vind. Ik wens je heel veel succes!

Ga naar boven