Home
Boekentips
Verhalen
Jouw verhaal
Extra
Prikbord
Colofon

Extra
Fragment uit 0ver van alles maar vooral over de liefde

Hieronder vind je een fragmentje uit:
Over van alles maar vooral over de liefde,
een supermooi boek van Tiny Fisscher.

‘Hoi mam,’ zegt ze zodra de telefoon wordt opgenomen.
‘Ik ga bij Emma eten, hoor.’
Emma is eerder weggegaan uit school omdat ze naar de
tandarts moest, maar Brid had les tot het achtste uur. Ze
hadden bij Emma afgesproken na school. ‘En dan gaan we
na het eten een filmpje kijken,’ had Emma verlangend gezegd.
De afgelopen weken hadden ze zoveel huiswerk gehad
dat er van vrije tijd weinig sprake was geweest. Vandaag
waren ze eindelijk een keer huiswerkvrij.
Brid kijkt snel op de display van haar mobiel om te checken
of de verbinding niet per ongeluk is verbroken. Haar
moeder heeft nog niets teruggezegd.
‘Mam, hoor je me?’
 ‘Ja, ik hoor je,’ antwoordt haar moeder eindelijk. ‘Maar je
kunt niet bij Emma eten.’ Haar stem klinkt vreemd. Alsof
de woorden hebben klem gezeten in haar keel en zich nu
met moeite weten los te breken. ‘Wil je nú naar huis komen,
Brid… alsjeblieft,’ vervolgt ze, voor haar doen ongewoon
dwingend.
Wat raar, denkt Brid. Anders mag ik altijd bij Emma eten.
Ineens ziet ze een flits voor haar ogen. Een donkerpaarse,
deze keer.
Brids hart slaat over.
Shit, het komt weer terug…
Het is een tijdje weg geweest, maar zo lang ze zich kan herinneren
heeft Brid de wereld als een schouwspel van kleuren
ervaren. Al vanaf haar geboorte kon ze wolken van licht om
mensen zien – en vaak ook om dieren en planten. Naarmate
ze ouder werd, zag ze dat licht steeds minder vaak. Niet
omdat ze het niet meer kón zien, maar omdat ze het niet
meer wilde. Ze wilde met mensen van vlees en bloed te
maken hebben, niet met de kleuren om hen heen. Dat leidde
alleen maar af. Ze leerde zichzelf hoe ze het licht moest negeren,
hoe ze het als het ware uit kon zetten. Maar sinds kort
zijn er die flitsen. Zonder enige vooraankondiging. BENG!
Paars…
Een beklemmend gevoel in haar hartstreek, alsof iemand
zijn hand ertegenaan zet en heel hard duwt.
Er is iets, iets ergs. Iets wat mama niet over de telefoon kan
vertellen...
 

Ga naar boven